بایکوت؛ عامل خشونت اجتماعی

hoo 121 logo majzooban96

چند روز گذشته خبر تلخ دیگری از بازداشت یک درویش گنابادی در کرج به اتهام شیطان‌پرستی منتشر شد. صرف‌نظر از جنبه‌های حقوقی این اتهام‌های منتسب‌شده و بازداشت‌های صورت‌گرفته که نشان سیستماتیک بودن برخورد با دراویش را دارد، نکته‌ی دیگری در این بازداشت بسیار قابل توجه بود و آن خشونت شدید و غیرقابل توجیه یک مأمور نیروی انتظامی و شیطان‌پرست خواندن این درویش فقط به‌خاطر عبارت «هو ۱۲۱» نصب‌شده در محل کسب او بود. خشونتی که بی‌شک، بی‌اطلاعی و یا اطلاعات غلطی که این مأمور از دراویش و نشانه‌های مورد احترام آن‌ها دارد، سهم اصلی را در بروز آن دارد. در واقع رفتاری که اضافه بر مسئولیت و حوزه مأموریت این مأمور و به شکل فردی و احتمالاً ناشی از قضاوت شخصی وی اعمال می‌شود.

البته بدیهی است که این مأمور شخصاً به علت توهین و بدرفتاری، مرتکب جرم شده و حق شکایت از وی و اعاده حیثیت برای این درویش محفوظ خواهد بود اما بی‌شک با نگاهی ریشه‌ای‌تر باید گفت تمام افرادی که در پیش‌برد سیاست بایکوت دراویش گنابادی نقش داشته و بد‌تر از آن در ایجاد کژفهمی و سیاه‌نمایی عقاید دراویش برنامه‌ریزی و هزینه کردند در اشاعه‌ی مستقیم این قبیل خشونت‌ها مسئولند.

 در طول این سال‌ها نیز کم نبوده مواردی که بسیاری از فشار‌ها بر دراویش را بر روی همین موج بی‌اطلاعی‌ها و تحریک و تهییج عوام نا آگاه نشانده و اهداف خود را پیش می‌راندند غافل از انکه این موج خشونت همواره قابل کنترل نبوده و می‌تواند به سطوح مختلف مناسبات اجتماعی نفود کند. در واقع اگر دراویش در طول این سال‌ها نسبت به بایکوت رسانه‌ای خود معترض هستند، به دلیل تمایل آن‌ها برای جلب توجه و شناسانده شدن و تبلیغ عقاید خود نیست، بلکه به علت جلوگیری از بروز خشونت‌هایی است که از روی عدم آگاهی افراد و ناشی از تحریک عقیده‌ای می‌تواند در جامعه ایجاد شود و می‌تواند عواقب غیرقابل جبرانی از درگیری‌های شدید فردی تا جنگ بین ملت‌ها را ایجاد کند.

 در کف هر کس اگر شمعی بُدی                                           اختلاف از گفتشان بیرون شدی

مجذوبان نور

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان میهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد

حضرت آقای حاج دکتر نورعلی تابنده (مجذوبعلیشاه)

دیداری و شنیداری

حقوق / سلامت و جامعه

درس نامه

تماس با ما / پیوند ها